galiba deliriyorum....

büyüyorum.acı ama gerçek derler ya hani işte öyle. kendi sorumluluklarım plenlarım görüşlerim,..im,..im vs falan var .bi ton şey.çok tuhaf geliyor. iyi mi kötü mü karar veremiyorum.çocukken büyümek istemeyeni ya da büyüklerden herhangi birinin çocuk kalsaydık lafını hiç duymamış olan varmıdır acaba?ben kendime gecikmiş ergenliğini tamamlamaya çalışan çaylak diyorum.acı çekiyorum ama bu acı bana çok şey kattığı gibi çok şeyden de fedakarlık etmem gerektiğini söylüyor. acayip bişey. algılayamıyorum.gerçi algılayamamış olmakda bi nevi algılamış olmayı gerektirmezmi??
fonda hafif bir müzik:bülent ortaçgil sensiz olmaz diyor. garip bi his birisiz bişeylersiz olamamak. bağımsızlığımıza bu denli düşkünken sensiz olmaz demek:)sırıtıyorum bunları düşünüp kalvyemden çıkışlarını izlerken.
deliyim ben hakikaten deli hem de en zırından. neden mi? yanlışlarımı kabullenemeyip her defasında yenilerini yaptığım için. hayatımı rüzgarların önüne katıp bu sonlara hiç son veremediğim için. sayfalarca yazmam gerekirken üşenip iki cümleye içimdekileri sığdırmaya çalışıp yapamayınca kendime küstüğüm için. yazdıklarımda var mı hiç meymenet. meymenetsiz yazdıklarım okunmayası ama yazılası duygularım daha ağır basıyo ki burdayım ve bunları bir delinin cümlelerinin fitürsuzluğunda içindeki kaynayan volkanların 'yazma' nidalarına rağmen yazıyorum. kaybettim artık kendi başınalığımı . nereye gitsem ne yapsam hep çoğulum hep bi fazlayım. o fazlalıklarıma yer bulamadıkça huzursuzum. huzursuzluğum artıkça mutsuz ve tatminsizim.ben kimim nerdeydim nerelere geldim?
var mı bunların bi cevabı. düzgün başlayıp hangi yazının sonu ,böyle kelimelerin okudukça yok oluşunu izlemek gibi hissettirir.
ben deliyim cidden ama ...

okul açılacak ben gideceğim. çok zor geliyor hakkaten.yalnız kalıcam yine koca koca akalabalıklarv içinde ıpıssız kalıcam. anlatamayacağım kimseye derdimi bu kızın nesi var diye bakıcaklar yine.

üstüne bide bi ton ders var offf off yani. nasıl geçicek bilmiyorum bu yıl.yine evde kalıcak aklım bi ara yazarım buraya da evdeki derin mevzuları:) şimdilik yeri değil. buraya birilerinin okuyo olma ihtimali olmadan yazıyorum ama okunuyo olmakta isterdim yani. yok ya oda sıkardı beni kasardım yine. 'o cümlenin sonuna nokta koymamışım, tüh yalnış harfle yazmışım 'diye kasarım kendimi neyse nee yani..

feci yorulucam bu hafta neden ?

çünkü bayram geliyorrr.

bayramları severdim ben. annemin sabah kaldırmaları hariç tabi. şimdi biz büyüdük ve galiba hakkaten kirlendi dünya..bayramlarıda istemz oldum bugünlerde çünküüüü:okula gitmek istemiyorummm!!! bi ton iş bi ton sorun. kim uğraşıcakkkk.gidp bide yeni taşınacağım ev için uğraşıcam. bi şey olsada böyle herşey hallolmuş olsa istiyorum. bayramda feci şekilde şeker yiyip midemi bozsam en büyük sorunum bu olsa . sonra burnumu annemin boynuna dayayıp uyusam.yaşadıklarımın bir rüya olduğunu anlayıp bütün gevezeliğimle herzamanki gibi annemi çıldırtana kadar anlatsam:):) keşkeee

kendimi buz pistine ilk kez çıkmış insanın korkusuna kapılmış hissediyorum. şimdi buraya ne yazsam, ne anlatsam diye düşünüyorum. herşeyden sıyrılıp insanın kaçabileceği bir mekanının olması çok güzelmiş. ev gibi burası. üniversiteye gidenler bilir hele de ailenizin yanında okumuyosanız hani akşamları yurda dönenler için diyorum. bayram olsada eve gitsek muhabbetlerinden sonra eve gittiğinizde hakikaten bi tuhaf olursunuz. ya ne kadar farklı görünür gözünüze değil mi?
işte bende şimdi öyle oldum. burası kafamı boşaltabileceğim(günlük gibi kullanıp yakalanmayacağım:)) bi yer...
bide şu başlıkla resim arasında bağ kuramayanlar olursa ona bi açıklık getiriyim. niye özgür uçurtma ama rüzgar gülü remi var? aslında onu profilimde paylaştım yani KARARSIZ oluşumdan mütevellit. ama güzel oldu dimi eet eet ben beğendim.

:)

ne deesem bilemedim ki. uzun zamandır yapmak isteğim bişeyi hayat geçirmek için yazmaktayım. bakalım çabucak sıkılıp hiç uğraşı vermeyecekmiyim yoksa sıkı sıkıya sarılıp birazda burdanmı yorum katacağım anlamaya çalıştığım dünyaya. bunları ileride göreceğiz. şimdilik kısaca : merhaba:):)