Karşıdan bakıyordu öyle sessizce, hani merhaba der gibi hafif masum bir gülümsemeyle. içime işliyordu yavaş yavaş derinden . en tehlikeli olanı da bu zaten. kimseye anlatamıyordum, o kadar yorgundum ki gidecek gücü bulamıyordum kendimde
sonra o gülümsemeyle birlikte her şey söndü . daha önce hayatımda hiç ışık yokmuş gibi. aslına bakarsak suçu yıkacak biri olsada ben bunları hiç haketmedim

olmayan neydi bende?? olduramadığım içimden kızgın nehirler gibi çağlamak gelirken korkup bi köşeye saklanmamın sebebi?? kendimi anlamazken başkalarına yardım etmeye çalışmak... fazlalıkmışım gibi geliyorum her yere. hiçbiyere yakışmıyorum. yaptıklarımı kendime yakıştıramıyorum. sussan olmaz konuşsan kelimeler uslu durmaz mutlaka biyeri deviririm diye bunalıyorum. gitmek yada kalmak ikisinin ortasının olmaması ne fena...


koşulsuz sevmek istiyorum yada koşulların ben belirleyeyim diyorum. oturup öylesine zamanın harcanmasını beklemek değil benim niyetim. 20yim ama daha zamanı gelmeden yaşlandımmm. bu ne zamana kadar böyle gidicek yada ben ne kadar dayanıcam hiç bilmiyorum.. yoruldum yoruldum yoruldum hiçbişey istemiyorum selametimden başka.

yine yeni yeniden

konuşmak.... insanı yoran bi o kadarada gerekllilik arzeden bişey. bişey diyorum hakikaten tanımlıcak kelime bulamıyıorum. düşünsenize bi an hiç bişeyin sesi olmadığını sustuğunu . ne çıldırtıcı bişey. ben kendime baktımda en çok içimdekileri anlatamayınca patlıyorum...

bazende susmak lazım. kendi selametin için... bugünlerde kendimi bişeylere vermem lazımmm.. insanların neden bağımlılık denen bişeyi hayatlarına kattığını şimdi anlar oldum. alkol uyuşturucu tataminsizlik duygusunun tatminkarlığına yol açıyomuş ve insanlar o yüzden bunları denemeye başlıyomuş.. denedinmi de biliyosun diye sorsan tabi ki şükür şimdlik hiç bişeye bağımlılık duymadım ama ihtiyaç olduğunun farkındayım...

çokkk mutsu hissediyorum bazen de çok mutluuu.. bi hastalıktır geziyor etrafta . ölümdenmidir korkum yoksa başka bişey mi kestiremiyorum.. varlıkla yokluk arası bişeymiş gibi hissediyorum ama bişeyi iyi biliyorum yazmakkk lezzetine doyamadığım en leziz yemekler gibi beni mutlu ediyor..

vaktim oldukça oladıkça oldurarak yazacağım..bigün hiçkimseden birilerine dönüşürüm belki kimbilir...

galiba deliriyorum....

büyüyorum.acı ama gerçek derler ya hani işte öyle. kendi sorumluluklarım plenlarım görüşlerim,..im,..im vs falan var .bi ton şey.çok tuhaf geliyor. iyi mi kötü mü karar veremiyorum.çocukken büyümek istemeyeni ya da büyüklerden herhangi birinin çocuk kalsaydık lafını hiç duymamış olan varmıdır acaba?ben kendime gecikmiş ergenliğini tamamlamaya çalışan çaylak diyorum.acı çekiyorum ama bu acı bana çok şey kattığı gibi çok şeyden de fedakarlık etmem gerektiğini söylüyor. acayip bişey. algılayamıyorum.gerçi algılayamamış olmakda bi nevi algılamış olmayı gerektirmezmi??
fonda hafif bir müzik:bülent ortaçgil sensiz olmaz diyor. garip bi his birisiz bişeylersiz olamamak. bağımsızlığımıza bu denli düşkünken sensiz olmaz demek:)sırıtıyorum bunları düşünüp kalvyemden çıkışlarını izlerken.
deliyim ben hakikaten deli hem de en zırından. neden mi? yanlışlarımı kabullenemeyip her defasında yenilerini yaptığım için. hayatımı rüzgarların önüne katıp bu sonlara hiç son veremediğim için. sayfalarca yazmam gerekirken üşenip iki cümleye içimdekileri sığdırmaya çalışıp yapamayınca kendime küstüğüm için. yazdıklarımda var mı hiç meymenet. meymenetsiz yazdıklarım okunmayası ama yazılası duygularım daha ağır basıyo ki burdayım ve bunları bir delinin cümlelerinin fitürsuzluğunda içindeki kaynayan volkanların 'yazma' nidalarına rağmen yazıyorum. kaybettim artık kendi başınalığımı . nereye gitsem ne yapsam hep çoğulum hep bi fazlayım. o fazlalıklarıma yer bulamadıkça huzursuzum. huzursuzluğum artıkça mutsuz ve tatminsizim.ben kimim nerdeydim nerelere geldim?
var mı bunların bi cevabı. düzgün başlayıp hangi yazının sonu ,böyle kelimelerin okudukça yok oluşunu izlemek gibi hissettirir.
ben deliyim cidden ama ...

okul açılacak ben gideceğim. çok zor geliyor hakkaten.yalnız kalıcam yine koca koca akalabalıklarv içinde ıpıssız kalıcam. anlatamayacağım kimseye derdimi bu kızın nesi var diye bakıcaklar yine.

üstüne bide bi ton ders var offf off yani. nasıl geçicek bilmiyorum bu yıl.yine evde kalıcak aklım bi ara yazarım buraya da evdeki derin mevzuları:) şimdilik yeri değil. buraya birilerinin okuyo olma ihtimali olmadan yazıyorum ama okunuyo olmakta isterdim yani. yok ya oda sıkardı beni kasardım yine. 'o cümlenin sonuna nokta koymamışım, tüh yalnış harfle yazmışım 'diye kasarım kendimi neyse nee yani..

feci yorulucam bu hafta neden ?

çünkü bayram geliyorrr.

bayramları severdim ben. annemin sabah kaldırmaları hariç tabi. şimdi biz büyüdük ve galiba hakkaten kirlendi dünya..bayramlarıda istemz oldum bugünlerde çünküüüü:okula gitmek istemiyorummm!!! bi ton iş bi ton sorun. kim uğraşıcakkkk.gidp bide yeni taşınacağım ev için uğraşıcam. bi şey olsada böyle herşey hallolmuş olsa istiyorum. bayramda feci şekilde şeker yiyip midemi bozsam en büyük sorunum bu olsa . sonra burnumu annemin boynuna dayayıp uyusam.yaşadıklarımın bir rüya olduğunu anlayıp bütün gevezeliğimle herzamanki gibi annemi çıldırtana kadar anlatsam:):) keşkeee

kendimi buz pistine ilk kez çıkmış insanın korkusuna kapılmış hissediyorum. şimdi buraya ne yazsam, ne anlatsam diye düşünüyorum. herşeyden sıyrılıp insanın kaçabileceği bir mekanının olması çok güzelmiş. ev gibi burası. üniversiteye gidenler bilir hele de ailenizin yanında okumuyosanız hani akşamları yurda dönenler için diyorum. bayram olsada eve gitsek muhabbetlerinden sonra eve gittiğinizde hakikaten bi tuhaf olursunuz. ya ne kadar farklı görünür gözünüze değil mi?
işte bende şimdi öyle oldum. burası kafamı boşaltabileceğim(günlük gibi kullanıp yakalanmayacağım:)) bi yer...
bide şu başlıkla resim arasında bağ kuramayanlar olursa ona bi açıklık getiriyim. niye özgür uçurtma ama rüzgar gülü remi var? aslında onu profilimde paylaştım yani KARARSIZ oluşumdan mütevellit. ama güzel oldu dimi eet eet ben beğendim.

:)

ne deesem bilemedim ki. uzun zamandır yapmak isteğim bişeyi hayat geçirmek için yazmaktayım. bakalım çabucak sıkılıp hiç uğraşı vermeyecekmiyim yoksa sıkı sıkıya sarılıp birazda burdanmı yorum katacağım anlamaya çalıştığım dünyaya. bunları ileride göreceğiz. şimdilik kısaca : merhaba:):)